آثار و نشانه های بدست آمده از انسانهای شکارچی اوایل دوره پارینه سنگی جدید نشانگر آن است که بلافاصله پس از تسخیر زمین توسط انسان امروزی ( هوموساپینس ) تمام جنبه های هنرهای تجسمی یکی بعد از دیگری ظاهر گردیده اند .

انسانی که امروز از هنرش سخن می گوییم عمده تولیدات هنریش را بیش از سی هزار سال پیش آغاز کرده و حدود پانزده هزار سال پیش به اوج شکوفایی رسانده است . هنر دوره پارینه سنگی جدید در بین هنرهای جهان طولانی ترین دوره هنری است که ویژگی اصلی آن خلق نقوش حیوانی بوده است . این نقوش از مجموعه های پیچیده ای تشکیل شده اند که انسان شناس نامدار فرانسوی ( آندره لورواگوران ) آنها را اسطوره نگاشت نامیده است .

کتاب حاضر با معرفی قدیمی ترین آثار هنری منقول و غیر منقول شناخته شده که به زمانی بیش از سی و پنج هزار سال پیش تعلق داشته اند آغاز می شود و تا پایان دوره پارینه (دوازده هزار سال ) سیر تحول این آثار را دونبال و مورد بررسی قرار داده است .

متن فوق قسمتی از مطالب کتاب پیدایش و تحول هنر – در آمدی بر انسانشنانی هنر نوشته دکتر جلال الدین رفیع فر استاد انسان شناسی دانشگاه تهران است .

کتاب دارای دوبخش و 9 فصل است که هر فصل به هنر و فرهنگ یک منطقه میپردازد .

فرهنگ شاتل پرون – اریگناسی – گراوتی – سولوتری – مگدالنی و مطالب دیگر همراه با تصاویر سیاه و سفید و رنگی .

برای آنان که علاقمند به تاریخ هنر و بحث های مردم شناسی هنر می باشند کتاب میتواند مرجع مناسب و مفیدی باشد .

نویسنده کتاب استاد دانشگاه تهران است و زمانی رئیس گروه مردم شناسی دانشگاه بوده و خود تحصیل کرده فرانسه می باشد و در بعضی از محوطه هایی که در کتاب اشاره میکند خود کار کرده و همراه گروه های تحقیقی بوده که این خود بسیار بر غنای مطالب افزوده .

من سالها پیش در دوره تاریخ هنر که در مرکز گفتگوی تمدنها برگزار شده بود شرکت کردم و از نزدیک با دکتر رفیع فرآستاد آن دوره  آشنا شدم . تسلط و شکل تدریس ایشان ؛ کاملا آن دوره و کلاس را برای من بیاد ماندنی کرده است .

کتاب نزدیک به 340 صفحه دارد و ناشرآن برگ زیتون است . قیمت چاپ اول آن هم 2500 تومان می باشد .

برای چندمین بار است که تصاویر وبلاگ حذف میشود و این هر بار برایم کلی دردسر درست میکند . لذا تصمیم گرفتم که این وبلاگ را تبدیل به سایت کنم و تمام مطالب و تصاویر را بطور کامل در آن قرار دهم . فعلا تمرکز کرده ام روی این مطلب . اینکه از چه شرکتی امکانات و فضا را بگیرم که مطمئن تر و با امکانات بهتر باشد و بعد هم بحث طراحی سایت ، اینکه با چه نرم افزاری شروع به طراحی کنم و یا طراحی را بسپارم به دیگری . اگر کسی توصیه و نظری داشت خوشحال میشوم که بگوید .

یکی از دیدنی های منطقه کلاردشت ، جنگل عباس آباد است . راهی که کلاردشت را به شهر ساحلی عباس آباد متصل می کند و از میان جنگلی زیبا می گذرد . اطراف مسیر عبور پر است از انواع کافه های کوچک جنگلی که چای و قلیان عمده ترین چیزیست که با آن پذیرایی می کنند و شاید هم مسافران طلب می کنند ( البته نمیدانم ممنوعیت قلیان شامل آنها هم شده یا نه و اصولا در آن فضای زیبا جنگلی و هوای پاک اصلا قلیان معنایی دارد یا نه ؟)

و اما در تمامی مسیر در دو طرف جاده زباله های مسافران و البته همان کافه ها مشهود است و کاملا زیبایی محیط را مخدوش کرده و البته مثل  دیگر نقاط شمال کشور .

طی کردن طول مسیر جنگلی بیش از نیم ساعت طول می کشد و بعد شهر عباس آباد . به سمت شرق نمک آبرو و چالوس است با فاصله ای نسبتا اندک و تله کابین نمک آبرو و شهرک تفریحی آن ( دوچرخه سواری - تیر اندازی - اتومبیل رانی و ... ) و غرب تنکابن .

برای ناهار یا شام هم رستوران مجتمع ساحلی آبادگران را پیشنهاد می کنم ( کیلومتر ۱۵ جاده چالوس تنکابن  اول کلارآباد - از طرف عباس آباد می شود نزدیک به نمک آبرود - ۰۹۱۲۴۹۲۲۲۰۳و ۰۹۱۲۳۴۴۶۷۴۷) غذای خوبی دارد ولی هم نسبتا گران است که البته کجا دیگر این روزها ارزان است ؟ و هم شلوغ ، اگر روز تعطیل دیر بروید زیاد معطل می شوید . شاید بشود رزرو کرد از طریق همان شماره تلفنی که در بالا آورده ام .

در منطقه کلاردشت هتل های دیگری با امکانات مختلف و البته قیمت های متفاوت هم وجود دارد که به راحتی با گذاشتن شاید یکساعت وقت ، میتوان به آنها سر زد و از نزدیک دید و بعد، متناسب با شرایط انتخاب کرد . مخصوصا در این فصل که خیلی خلوت است و قطعا قیمتها هم کمتر خواهد بود .

در این میان به مانند دیگر مناطق شمالی ، ویلاهای شخصی مبله، اجاره دادن هم معمول است. که آنها را هم به راحتی می توان یافت و احتمالا بهتر بتوان بر سر قیمت چانه زد .

در کل اگر برنامه حرکت به صورتی باشد که قبل از غروب آفتاب به منطقه برسید و فرصت کافی برای گشتن داشته باشید ، راحت میتوان مکانی برای اقامت یافت .

کلاردشت در این چند ساله اخیر پر شده است از مغازه های خواربار فروشی و سوپر های کوچک که گاه به فاصله چند قدمی و یا دیوار به دیوار هم دایر شده اند ( البته مثل خیلی از نقاط تهران ) و شما حدس بزنید وضع کاراین مغازه ها را را در ایام بی مسافری .

یک سوپر بزرگ هم هست که بسیاری از اجناس را میتوان از آنجا تهیه کرد ( مثل انواع جوجه کباب و کباب آماده طبخ ) . یک شیری فروشی بزرگ هم که کلوچه و شیرینی و مربای محلی می فروشد به شکل بسیار شیک در میدان اصلی منطقه وجود دارد ( که البته اینبار چند تکه کلوچه از آن خریدیم ولی اصلا کیفیت مناسب را نداشت ) . نانوایی هم چند تایی هست و البته سوپر بزرگ و دیگر سوپر های کوچک معمولا نانهای بسته بندی دارند . یک تولیدی نان فانتزی هم در ابتدای مسیر بطرف رودخانه کلاردشت هست که اینبار فقط روزهای فرد نان می پخت ( باز شاید به دلیل نبود مشتری ) .

سه شنبه هفته گذشته ، 22 آبان ماه برای سه شب، رفتم کلاردشت . راه بسیار خلوت بود . اتوبان تهران – کرج و بعد جاده چالوس و روستای مرزن آباد و پیچیدن به سمت منطقه کلاردشت .

برای اقامت رفتم هتل بین المللی کلاردشت . ( دست راست جاده و درست قبل از شروع خیابان اصلی شهر ) .

در انتهای یک کوچه با اسفالتی نه چندان جالب . راستش برای یک هتل بزرگ که معلوم است سرمایه گذاری زیادی کرده اسفالت کردن کوچه و آماده کردن مسیر نباید چندان مشکل باشد .

هتل از مجموعه ویلاهای دوبلکس تشکیل شده بود ( فکر کنم حدود 37 ویلا) . ویلاهای 2 نفره و 4 نفره .

طبقه پایین ویلای دو نفره آن، اتاق نشیمن و آشپزخانه open  و یک سرویس بهداشتی داشت و در طبقه بالا ، اتاق خواب و حمام و بالکن قرار داشت . سرویس گرمایشی خیلی خوب بود ، به شکلی که با وجود سرمای شب ، ویلا کاملا گرم بود . امکانات ویلا هم کافی بنظر می رسید .

1-     سرویس ها نسبتا تمیز بودند . مسواک ، خمیر دندان ، صابون و شامپو و حوله و کیسه های بهداشتی هم مرتب چیده شده بودند .

2-     آشپزخانه هم نسبتا تمیز بود . گاز سفری کوچک به همراه کپسول پر گاز . سینک ظرف شویی تمیز و تقریبا شش دست بشقاب و لوازم غذاخوری به همراه یک یخچال تمیز کوچک .

3-     در اتاق نشیمن هم 2مبل و یک کاناپه تختخواب شو قرار دشت ( در حقیقت ویلا به راحتی کنجایش 4 نفر را داشت ) به همراه تلویزیون . آشپزخانه و اتاق نشیمن بوسیله یک بار کوچک  از هم جدا می شدند و 4 صندلی هم برای نشستن کنار بار قرار داده بودند .

4-     اتاق خواب طبقه بالا یک بالکن داشت رو به سمت دشت ( ویلاها دورتا دور حیاطی بزرگ قرار داشتند و بالکن ویلا هم در جهت دیگر ) با یک میز و 4 صندلی برای نشتن و استراحت در بالکن .

چند جفت دمپایی هم برای استفاده در ویلا گذاشته بودند که البه تمیز نبود و شاید بهتر بود بصورت بسته بندی و یکبار مصرف می شدند .

صبح ها هم برای سرویس دادن به اتاق تماس میگرفتند که برای تمیز کردن و جایگزینی وسایل استفاده شده به ویلا بیایند .

صبحانه روی اتاق نبود ولی با هماهنگی قبلی سرو آن در اتاق مقدور بود .

مجموعه رستورانی هم با معماری خاص داشت که فکر کنم به دلیل کمبود مسافر تعطیل بود .

واما قیمت . قیمت ویلاهای 2 نفره شبی یک صد هزار تومان و 4 نفره یکصدو بیست هزار تومان بود که دراین فصل به دلیل خلوتی و کم بود مسافر با 10 درصد تخفیف شروع میکردند و زمانی که ما انجا بودیم به شبی 25 درصد تخفیف رسیده بودند . مسئول پذیرش هتل میگفت در زمستان تا 35 درصد تخفیف هم دارند ولی در ضمن اشاره کرد که به محض آنکه مثلا تعدادی ویلا رزرو شود و مسافر بیاید تخفیف ها حذف میشود .

در خیلی کشورهای دنیا فصل مخصوص تخفیف دارند و آنرا به عنوان تبلیغ اعلام میکنند و تخفیف ها هم قابل توجه است و اتفاقا بسیار هم مورد استقبال واقع میشود ولی در ایران ظاهرا خبری از این حرفها نیست و در این مورد خاص این تخفیف چندان هم علنی اعلام نمیشود و تا چند تایی مسافر هم پیدا شود ، مدیریت با خود فکر می کند چرا از این سود باید بگذرد ، البته سود کوتاه مدت .

تلفن هتل بین المللی کلاردشت   ۸-۲۶۲۷۰۰۰-۰۱۹۲

و اما جمع بندی این گزارش گونه  :

سفر کوتاه بود و من فرصت بسیار کمی برای دیدن داشتم . اما نکاتی به عنوان جمع بندی کلی  مینویسم .

1- در کل، سفر به دبی در مقایسه با سفر به هند و مالزی و تایلند گرانتر بود ( هزینه اقامت ، قیمت بلیط نسبت به طول پروازو هزینه های جاری دیگر ) در دبی بالاتر بود . امکانات و کیفیت هتل های استانبول زیاد خوب نیست ولی در موقعیت برابر ، تور دبی گرانتر است ، گرچه هزینه های جانبی دراستانبول  خیلی بیشتر بود ( بیشتر از تمام کشورهایی که نام بردم . برای همین هم مخصوصا اگر برایتان دیدن اماکن تاریخی و باستانی مهم باشد ، این سفر ( سفر به دبی ) چندان توصیه نمی شود . اما اگر بدونبال خرید هستید ( به شرط انکه در فصل تخفیف بروید شاید پیشنهاد شود ولی بنظر من در فصل تخفیف خرید از تایلند و مالزی هم میتواند بسیار جالب و مناسب باشد ، مخصوصا مراکز خریدی شبیه امارات مال در آن کشور ها هم بسیار دیده میشود . ) 

2- ظاهرا امکانات تفریحی دبی مناسب است . پارک آبی – ساحل و تفریحات آبی – ماشین سواری در صحرا – وجود انواع کنسرت های موسیقی – سینماهایی با کیفیت مناسب – وجود انواع فروشگاهها و مراکز خرید و وجود انواع رستورانها شاید گوشه ای از این امکانات باشد که معمولا با سطح مناسبی از استاندارد خدمات می دهند .

3- در هنگام برگزاری نمایشگاه مثل  نمایشگاه کامپیوتر قیمت ها مخصوصا قیمت هتلها چند برابر میشوند لذا باید به زمان مناسبی برای سفر فکر کرد .

4- هزینه حمل و نقل نسبتا بالاست و ترافیک هم در شهر دیده میشود . بسیار پیش می آید که مجبور به انتظار زیادی برای تاکسی باشید . این مسائل در بعضی مناطق شهر محسوس تر است .

5- سالن شماره یک فرودگاه دبی زیبا بود ولبته نه خیلی چشمگیر ولی امکانات مناسبی داشت و اگر درست یادم باشد پروازهای ایران ایر و امارات از طریق این سالن انجام میشود و پروازهای ماهان و آسمان از طریق سالن دو که بسیار معمولی ست .

6- در همه جا کارگران بخش خدماتی از کشورهای جنوب شرق آسیا و هند و پاکستان هستند .

7- حجاب زنان اجباری نیست ولی در مجموع آنچه من در سطح شهر و البته سه مرکز خرید یاد شده دیده ، زننده نبود و محیط خانوادگی محسوب میشد .

8- انتخاب محل اقامت ( هتل ) به جهت سطح محله و هزینه تردد نقش مهمی دارد . بعضی محلات کارگری نشین محسوب میشوند و بعضی به مراکز خرید نزدیک هستند . هتل را باید جدا از تعداد ستاره به جهت نوع محله ،نزدیکی به مراکز خرید مورد نظر انتخاب کرد . منطقه دیره بیشتر در نزد ایرانی ها معروفیت دارد شاید به دلیل وجود فروشگاه های ارزان قیمت ولی منطقه بالایی محسوب نمیشود . در ضمن اگر مایل هستید بیشتر از مراکز خرید امارات مال و یا ابن بتوته و امثال آنها دیدن کنید منطقه بردبی نزدیکتر است و از طرفی چون خارج از منطقه دیره است و دور محسوب می شود ؛ گاه هتل های آن ارزانتر هم میشود ( مثل تجربه خود من  ) . در ضمن یکی از دوستانی که همین چندی پیش به دبی رفته بود و در منطقه دیره هتل گرفته بود گفت که قیمت بعضی از اجناس درفروشگاههای  مثلا ارزان دیره تفاوت چندانی با امارات مال نداشته ( کیفیت و اطمینان خرید از فروشگاه اصلی و مارک دار خود بماند) .

9- در آخر می ماند مثل همیشه و در انتهای هر سفر خارجی یک حسرت بزرگ . که چقدر راحت میتوان بهترین امکانات را در کنار هم جمع کرد و راحت توریست جلب کرد و زندگی کرد و اینکه گاه تنها فکر درست لازم است و حتی هزینه چندانی هم مهم نیست . مهم است که ما واقعا بدانیم چه میخواهیم . دیگران به راحتی پیش می روند و ما هنوز گیج مانده ایم .

10 –  و در آخر اینکه اگر شرایط ایران در این سی سال اخیر اینگونه نبود ، که میداند امارات و دیگر کشور های حاشیه خلیج فارس الان چگونه بودند . راستش خیلی چیز ها در دبی بنظرم نچسب می آمد . تکنولوژی بالا و البته شاید دیگر هیچ . گرچه اگر بخواهم منصف باشم باید اعتراف کنم اینکه از بهترینها بجایش استفاده کنی و فرصتها را نسوزی خود شاید دلیل برهوشمندی باشد .

11- و یک نکته نارحت کننده آنکه نقشه های توریستی که در فرودگاه و هتل ها در اختیار دیگران قرار میدهند خلیخ فارس را خلیج عربی نوشته بود و از آن بدتر در نقشه های تورسیتی که به فارسی است و در ایران هم توزیع می شود و آژانسهای مسافرتی دارند و همراه تبلیغ فروشگاه ها و کوپنهای تخفیف کالا در اختیار مسافران قرار میدهند هم نام خلیج فارس را تغیر یافته می بینی .

چقدر پول ایران وارد کشوری می شود که تمامیت ارضی ما را به رسمیت نمی شناسد؟؟؟!!!

و شاید کلی حرف دیگر ...

۳- مرکز خرید ابن بتوته با فاصله ای شاید ۱۰ دقیقه ای ( با اتومبیل ) از مرکز خرید امارات مال و در ادامه همان مسیر قرار داشت . مرکز خریدی در یک طبقه و البته با زیربنایی بسیار زیاد با معماری متنوع . این مرکز خرید در ۶ قسمت ساخته شده بود و هر قسمت الهام گرفته از یک معماری و تمدن ( چین - هند - ایرا ن- مصر - تونس و آندلس ) بصورت راهرو ها و سالن های  مختلف . معماری متنوع و زیبای آن مخصوصا در سالن مربوط به چین ( البته به نظر من ) وجه تمایز این بازار است با انواع فروشگاه ها و البته رستوران و غذاخوری های متنوع . در سالن مربوط به تونس ، معماری  و فضا سازی آن به شکلی بود که آنگار در غروب خورشید از میان کوچه های شهر میگذرید . نشستن و خوردن یک قهوه یا نوشیدنی در چنین فضایی واقعا دلچسب بود .

زمان سفر ما ، مصادف با تخفیف بعضی از فروشگاه ها بود مثل مادرکر. برای همین ابن بتوته در کنار فضایی زیبا و جالب، مرکز خرید مناسب هم به حساب می آمد که البته نمیدانم این تخفیف ها به چه صورت در ایام دیگر سال ارائه میشوند .

در این مرکز خرید هم چند سالن سینما قرار داشت که البته هنوز بصورت کامل راه اندازی نشده بودند .

در مجموع ، دو مرکز خرید امارات مال و ابن بتوته بسیار شیک و مدرن ساخته شده اند و فروشگاه ها و اجناسی که ارائه میکردند نسبتا سطح بالا محسوب میشوند .

کتاب فروشی مرکز خرید امارا ت مال هم بسیار جالب بود ( البته در مقام مقایسه بهترین کتاب فروشی ، فروشگاهی در مرگز خرید مگا مال مالزی بود . همه چیز داشت از کتاب ، در هر موضوعی ، لوازم تحریر و وسایل کمک اموزشی در سنین مختلف و CD و ... در فضایی بسیار آرام . وجود کاناپه های راحتی در گوشه کنار به شکلی که راحت میتوانستی بنشینی و کتاب مورد نظر را خوب انتخاب کنی ، حتی میدیدی کسانیکه روی کف زمین نشته اند - زمین موکت شده بود - از کتاب های نفیس هم چند تایی باز بود تا بتوانی راحت ببینی و شهودی نخری ) این فروشگاه هم البته در مقیاس کوچکتر ،شبیه فروشگاه کتاب مگامال مالزی بود . کتب هم به دو زبان انگلیسی و عربی . به هر حال من چند نوبت ( هر بار که نزدیک آن میشدیم و فرصتی دست میداد به آن سرمیزدم و کلی لذت میبردم . ( فضای آن کاملا آرام و قابل استفاده بود برعکس مشابه های داخلی مثل شهر کتاب نیاوران که بیشتر یک پاتق شلوغ محسوب میشود )

امارات مال میتواند وقت یکروزه و یا شاید چند روزه  را کامل پر کند . فروشگاه های متنوع برای خرید ، انواع رستورانها و کافی شاپ ها برای نشستن و لذت بردن ، چندین سالن سینما و مرکز بازی کودکان و محل ورزشهای زمستانی آن که خود داستانی جدا دارد .

لذا با توجه به تمام این توضیحات یکی از نقاط دیدنی محسوب میشود . 

در این میان برای این سوال باقی است که چرا مرکز مشابهی در تهران و یا شهر های بزرگ دیگر نداریم . جدا از پیست مصنوعی اسکی آن  براحتی میتوان چنین مجموعه ای را در شهرهای بزرگ داشت . مجموعه هایی که به راحتی و به شکل سالم می توان پر کننده اوقات فراغت همه اقشار باشند . با تنوع بخشیدن به انواع مراکز خرید و داشتن انواع سطوح رستوران و غذاخوری و غیر می توان انرا برای اقشار مختلف قابل استفاده کرد . چیزی که کمبود آن ( فضایی برای گذراندن اوقات فراغت آنهم با سلایق مختلف ) کاملا احساس میشود .

در این میان همانطور که در نوشته های قبلی هم اشاره کرده بودم و جود انواع سرویس های بهداشتی با شکل مطلوب و امکانات رفاهی دیگر ازالجمله پارکینگ بسیار بزرگ بصورت مسقف و هم در فضای باز و پله ها برقی و آسانسور و امکانات مخصوص معلولین ، این مجموعه کاملا قابل استفاده شده بود .