|
در مورد سفر - تاریخ - مردم شناسی
|
اگر بپرسید به کجا ؟ میگویم حداقل همین نزدیکی ها ، مثلا کاشان و نیاسر و یا مشهد اردهال و سر زدن به سهراب . و می دانم که می گویند باز هم کاشان ؟!
و من می گویم دل تنگی چرا ندارد ، شهر من کاشان نیست ، اما کاشان مرا با خود به تاریخ دور ، به بیش از ۷۰۰۰ سال پیش از این می برد .
بهار امسال به نیاسر رفتم و دیدنی بود ، هم آتشکده بجا مانده از زمان ساسانی که تقریبا سالم باقی مانده و هم آبشار زیبای آن ، البته نشد که به غار رئیس برویم ، یعنی دهانه آن را مسدود کرده بودند وگرنه که من بی تاب غار نوردی و کشف اسرار غار چند هزار ساله ام . و البته این سن همین هیجانات را هم می طلبد .


با برگزاری یک نمایش و اهدای جوایز و لوح های یادبود و مراسم اختتامیه .
همایشی که با توجه به امکانات اندک قابل تقدیر برگزار شد و هم با توجه به حساسیت های خاص در مورد آتش مطالب ارائه شده در آن تا حدودی قابل استفاده بود ، هر چند بعضی از اساتید تقریبا به همان مطالبی اشاره کردند که بارها سر کلاسها گفته بودند . و اصولا ما عادت کرده ایم به تکراری گفتن و شنیدن و خب علت آنهم معلوم است .
فکر می کنم حال با تجربه سه همایش اگر همایشی کوتاه ، شاید یک روزه با سخنرانی دانشجویان برگزار شود ، خالی از لطف نباشد .
شاید پیشنهاد آنرا به دوستان بدهم .
اینکه چرا ایرانیان که به اعتقاد محققین جزء اولین اقوامی بودند که توانستند کوره های ذوب فلز داشته باشند که خود پایه و اساس برای ورود به عرصه صنعتی شدن است ، به هنگام ورود اروپاییان به دنیای صنعتی ، جا ماندند ؟
سوال مهمی بود ولی فکر می کنم دکتر سپهر با تاکیدی که بر سوال خود داشت به نوعی می خواست حساسیت بوجود آمده به جهت نام آتش و شبهه تبلیغ غیر اسلامی را از ذهن ها پاک کند که البته فکر می کنم دیگر سخنرانان این جهت حساسیت را چندان جدی نگرفتن و بیشتر بر همان جنبه های باستانی آتش تاکید کردند .
امروز و فردا هم همایش ادامه دارد . فکر می کنم در پایان برگزاری بیشتر بتوانم در مورد آن بنویسم .