تمام مسجد و راهروهای ان با قندیلهای بزرگ که امروزه لامپ دارند روشن شده و همه جا توریست ها را می بینی که با حیرت سقف را نگاه می کنند و عکس می گیرند .

و این هم یک عکس نیمه هنری . حدس می زنید کجاست ؟

نمایی از مسجد سلطان احمد ( مسجد آبی ) از پنجره ای در طبقه دوم مسجد ایاصوفیا .

 و من گشتم در مسجد ، نشستم بر روی زمین و نگاه کردم ، دیوارها را ، سقف و گنبد را ، تصاویر مقدس را و مریم و مسیح را و نام الله و محمد (ص)و علی (ع)  را بر دیوار و دیدم مردمان دیگر را با ظاهرهای متفاوت ، رنگهای بسیار و رفتم ، آن دورها ...

 پنجره های بالای محراب کاملا مشخص کننده آن است که بنا در اصل یک کلیسا بوده .تصویر مریم مقدس بالای محراب هم بسیار دیدنی است .

و البته تصاویر قدیسین دیگر بر دیوارها هنوز باقی است .

البته تصاویر عمدا در طبقه دوم قرار دارند و توریستها هم به شرط آنکه دوربین هایشان فلش نزند ، می توانند عکس بگیرند .نمایی هم از طبقه دوم که قسمتی از محراب و منبر و البته جایگاه ویژه سلطان را نشان می دهد .

مسجد امروزه فقط بمانند یک موزه برای دیدار بازدید کنندگان مورد استفاده قرار می گیرد ، بر خلاف مسجد سلطان احمد که هنگام نماز در آن نماز برگزار می شود .

در راهروی ورودی مسجد ایاصوفیه هم تصاویری از گذشته تاریخی بنا و نقشه ها و عکس بعضی از سران سیاسی کشور ها که برای بازدید از مسجد آمده بودند را نصب کرده اند که در بین آنها تصویر میر حسین موسوی نخست وزیر وقت ایران هم دیده می شود.

در دو ، سه بازدیدی که از مسجد داشته ام تقریبا تنها بازدید کننده بودم ( البته با همراهانم )، برای همین هم بازدید در کمال آرامش و خلوتی انجام شد و این خود بهانه ای شد تا فضا کاملا ما را در بر گیرد و برویم به آن دور ها

در دل تاریخ از آغاز آتشکده تا امروز و انگار صدای عبادت کنندگان در فضا پیچیده بود .

صدای خواندن سرودهای مذهبی در آتشکده و صدای اذان موذن در دوره سلجوقی شاید .

 نقش ها و کتیبه ها بر دیوار بسیار زریبا هستند .

و در آخر ، قنات دو طبقه که ورودی آن کنار خیابان قرار دارد جالب است و بسیاری اماکن تاریخی دیگر و  انار اردستان بسیار معروف است و رب انار های آن و البته

مردمان خون گرم و صمیمی آن ، اینبار از کنار اردستان راحت نگذرید .

مسجدی مربوط به دوره های آل بویه و همینطور ایلخانیان . معماری زیبا و افسونگر . شاید تصاویر آنرا در فیلم زیبای قدمگاه دیده باشید . با آن درختان کهن روبروی مسجد .

یادم می آید یکی از دفعاتی که به دیدن مسجد رفته بودم سفیر یکی از کشور های اروپایی (فکر کنم سوئیس یا بلژیک بود ) جلوی مسجد روی صندلی نشسته بود و بوم نقاشی روبرویش و مشغول کشید نمای مسجد بود و کودکان محله هم دور او حلقه زده بودند . راستی فکر می کنید چند نفر از سیاستمداران ما به دیدن مسجد رفته باشند ،جدا از مرکز تحقیقات هسته ای  ؟

دیدار از مسجد بصورت بلیط فروشی است و بنا شامل ایوانهای مختلف و صحن و شبستانها و مناره زیبا و مقبره شیخ عبد الصمد می باشد .

اگر گذرتان به کنار آن رسید و فرصتی بود ، حتما چند لحظه ای بیاستید و آنرا خوب نگاه کنید ، از هر دو سمت و اگر فرصت بیشتر داشتید به درون باغ رفته و نمای جدید وزارت امور خارجه را هم ببینید . عکس گرفتن ممنوع بود وگرنه از آن هم عکسی میگرفتم . نمای جدید وزارت خارجه برگرفته از تخت جمشید است .

در طول خیابان هم به تناسب چند واحد بهداشتی که تمیز و مجهز باشد باید ساخته شود و آنوخت طبیعی است  که برای استفاده می بایست پول پرداخت .

در طول خیابان هم میتوان هم برای تفریح و هم حمل و نقل سالمندان و در کل جلب گردشگر بیشتر و البته درآمد ، از انواع درشکه و کالسکه استفاده کرد .

والبته همه اینها هزینه خواهد داشت ولی فکر میکنید این هزینه چه مقدار خواهد بود و در چه مدت جبران خواهد شد و به سود دهی خواهد رسید .

همین طرح کوچک را برای خیابان ورودی به روستای ابیانه هم در نظر بگیرید و آنها که رفته اند مقایسه کنند با وضعیت موجود .

مثلا در سفر به نیاسر ، مشهد اردهال ، قمصر و ابیانه شما این کمبود ها را براحتی خواهید دید . گرچه در قمصر هتلی وجود دارد و یا در مشهد اردهال کمپ هایی برای اقامت زائران در نظر گرفته اند ولی هیچکدام نه امکانات کاملی دارند و نه متناسب با تعداد گردشگران هستند و این واقعا تاسف آور است .

در همین فصل که شاید بهترین زمان برای رفتم به قمصر باشد ، به شکلی است که هر جمعه خیابان اصلی قمصر پر از ماشین شخصی ، اتوبوس و مینی بوس میشود ، بوضوح نبود امکانات ( پارکینگ ، رستوران و از همه مهمتر سرویس های بهداشتی تمیز و زیاد ) به چشم می خورد . مردم برای استفاده از طبیعت و هوای سالم و دیدن طراوت و زیبایی می آیند ولی در میان دود اگزوز اتوبوسها سرگردان خواهند بود و تمام دیدار از قمصر میشود به خرید چند شیشه گلاب در ازدحام جمعیت حیران و البته کف زدن ها و جوک شنیدن های درون اتوبوس به بهانه یک تور شاد شاد شاد وکجاست یک راهنمایی که از کاشان و قمصر و ابیانه به درستی بگوید و یک شومن نباشد ....

اما جدا از همه اینها

دیدن ایران مخصوصا در این فصل ، ارزش تمام سختی هایش را دارد .

مثلا تصویر زیر مربوط به جاده کاشان - نطنز ، بعد از جروجی ابیانه و حدود ۱۵ کیلومتری نطنز است ، در اردیبهشت ما و اگر درست خاطرم باشد  مربوط به سال  ۸۳

یادتان باشد برای عکس گرفتن اجازه بگیرید  ، چون بعضی به شدت ناراحت می شوند . 

تقریبا ۵۰ کیلومتر که از کاشان دور شدید و تقریبا ۲۰ کیلومتر به نطنز جاده فرعی است که به سمت چند روستای کوچک می پیچد . ابیانه در انتهای راه است و شاید به همین دلیل زبان و لباس مردمان آن شبیه تر به مردمان باستان است .

معماری روستا و لباس مردمان آن مخصوصا زنان روستا و مراسم عاشورای آن معروفیت دارد. یادتان باشد حتما از مسجد جامع روستا و محراب و منبر آن دیدن کنید ( هنگام نماز ظهر درب آن باز است ) . امامزاده ده ، قبرستان پشت ده ، قلعه بالای ده ، معماری خانه ها و درب خانه ها با نوشته های روی آنها که بعضی صد سال قدمت دارند دیدنیست . پمپ بنزین در راه نیست ، پس یا کاشان یا نطنز باید سوختگیری کنید . و حتما اگر میخواهید خوب ببینید جز ایام تعطیل مخصوصا جمعه بروید وگرنه در شلوغی اتوبوسها و دود و جمعیت حیران که بیشتر آمده اند تفریح کنند و خود را ببیند تا ابیانه را گم میشوید .

نمایی از قبرستان روستا و محلی که در ظهر عاشورا اهالی پایان مراسم نخل گردانی انجام میگیرد.

نمای یکی از خانه های البته بازسازی شده روستا

درب مسجد روستا . منبر این مسجد بسیار قدیمی و زیباست . بازدید از داخل مسجد هنگام نماز ظهر میسر است و در طول روز درب آن بسته می باشد .

تصویر یکی از نخل های روستا که در ایام محرم و روز عاشورا در روستا گردانده می شود .

برای خستگان شهری ، قدم زدن در کوچه باغهای نیاسر هم لذتبخش خواهد بود

نیاسر شهری در ۲۵ کیلومتری کاشان . فرصت دیدار شاید همیشه دست ندهد.

 برای همین هم اگر میخواهید در فضایی نسبتا خلوت و آرام از دیدن آبشار لذت ببرید ، جز ایام تعطیل به نیاسر بروید .

با آتشکده ای ساسانی که هنوز تقریبا سالم پابرجاست و اگر خوب گوش کنید صدای سرود های مذهبی از آن شندیده میشود

گرچه یادگاریهای نوشته بر دیوار زخمهای کهنه بناست ولی عظمت آن هنوز هم میخکوب کننده است

امامزاده ای که مراسم قالی شویان آن در هفته دوم هر مهر ماه بسیار معروف است . تقریبا در ۴۵کیلومتری غرب کاشان . و قبر سهراب که در صحن این امامزاده قرار دارد.

سفر به مشهد اردهال قطعا در این روزهای بهاری خالی از لطف نیست .

نمایی از حیاط مسجد با مناره زیبای آن

عکس گرفتم که بعضی از آنها را در اینجا هم خواهم آورد و سعی می کنم کمی از آنچه دیدم بگویم .

پرواز تقریبا ۳ ساعت طول کشید . استانبول از بالا زیبا بود ( و البته زیباتر از پایین ) ، سقف تمام خانه ها شیروانی قرمز و در کنار سبزی درختان و آبی دریا بسیار زیبا بنظر میرسید .

فرودگاه استانبول هم نسبتا شیک بود ، حدالقل در مقایسه با مهراباد که بیشتر به یک ترمینال شبیه است .  آنچه در اولین نگاه جلب توجه میکرد ( البته شاید برای من ) توریست های مختلف از ملیت های مختلف در فرودگاه بود . اینکه بتوانی حدس بزنی هرکدام چه ملیتی دارند ، سرگرمی جالبی بود درمدتی مجبور بودیم منتظر بمانیم .

فرودگاه تا هتل با اتوبوس تقریبا نیم ساعتی طول کشید و وقتی رسیدیم هتل و اتاقمان معلوم شد، به بهانه ناهار خیابان گردی ها هم شروع شد و تا میدان سلطان احمت ( با تلفظ استانبولی ) رفتیم . دو نماد بزرگ استانبول ، مسجد سلطان احمت ( مسجد آبی ) و در روبروی آن مسجد ایاسوفیا

و استانبول آعاز شد .