و اما ذکر بعضی نکات بدون ترتیب :

۱- بر خلاف انتظارم ، صبح زود ، هیچ صدای خاصی در روستا شنیده نمی شد ، اکثرا خواب بودند درست مثل یک روز تعطیل در شهر، یعنی زندگی از حدود ۹ صبح شروع میشود . تحرک و نشاط و سحر خیزی روستایی نبود ، شاید هم تعجبی نداشت چراکه وقتی اکثر روستاییان کارشان اجاره اتاق شده باشد چه لزومی به سحرخیزی و زراعت و دامداری است .

۲-بازار سنتی ماسوله معروف است . این بازار پر بود از اجناس چینی ، البته مثل همه جا و بعضی چیزهای خاص مثل مهره مار !

۳- البته بود یک شیرینی پزی تمیز و شیک که شیرینی محلی می پخت و خوشمزه هم بود .

۴- کم بود رستوران خوب به معنی واقعی و شایدم اصلا نبود . رستورانی که فضای سنتی و روستایی داشته باشد ( چرا که اگر می خواستی در فضای مدرن و شیک باشی که در شهر می ماندی ) و تمیز باشد و غذای مناسب محلی داشته باشد با قیمت مناسب که می دانید چقدر مهم است . حیف از آن چشم اندازهای زیبا ، که اگر اینها فراهم بود ، ناهار یا شامی بیاد ماندنی می شد .

۵- با آنکه بسیاری از مسافران تنها چند ساعت در ماسوله وقت می گذرانند اما سرویس های بهداشتی مناسب و کافی نیست ، البته مثل همه جای ایران . و چند بار باید گفت اینها حداقلها ست و تازه میتوان با اخذ وجه سود آور هم باشد .مثل خیلی جاهای دیگر دنیا.

۶-موزه مردم شناسی روستا کوچک بود ولی دیدنیست البته اگر انتظاری منطقی داشته باشید .

۷- در بعد از ظهری که هوا ابریست و در چشم انداز کوههای روبرویتان مه دیده میشود ، چای داغ در قهوه خانه های روستا نوشیدن بسیار دلپذیر است .

۸- پارکینگ و فضای ورودی روستا با آن حجم ماشین و اتوبوسهای روشن که همه دود میکنند و آن شلوغی و ازدحام واقعا اذیت کننده است .

۹-و آخر انکه :

تا آنجا که مقدور است روز تعطیل به دیدن ماسوله نروید ، حتی اگر مجبور به گرفتن مرخصی باشید ، در طول هفته سفر کنید و مطمئن باشید ارزشش را دارد . آرامش و زندگی طبیعی و آرام روستا در روزهای تعطیل که مصادف با ازدحام مسافرین است، کاملا بهم می ریزد. جدا از آنکه امکانات روستا هم بسیار ناچیز است .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پیرمردی که دورتر از فضای روستا و تنها زندگی میکرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

و چه راحت دعوت مرا پذیرفت .

 

این خانه بازسازی شده را در رشت دیدیم . بصورت موزه ای کوچک در کنار یکی از خیابانهای شهر قرار داشت با تابلویی که توضیحات روی ان نقش شده بود و البته راهنمایی برای دادن توضیحات تکمیلی و چقدر هم صبور بود و علاقمند .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

این خانه برای معرفی نوع بناهای سنتی بازسازی شده است .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فکر کنم اگر نمونه های کوچک و البته با امکانات کامل امروزه این بنا ساخته شود و یصورت هتل در اختیار مسافران قرار گیرد ، علاوه بر ترویج فرهنگ معماری سنتی ، برای جلب توریست هم مفید باشد . تصور کنید زندگی چند روزه در چنین خانه ای را آنهم در محوطه ای جنگلی و البته با تمام امکانات رفاهی مثل رستوران و مراکز تفریحی و خدماتی دیگر را

فکر کنم آرامش بخش و رویایی باشد .

 

نمایی از بازار و قهوه خانه ای در ماسوله ، چشم انداز این قهوه خانه کوه های پوشیده از جنگل است که گاه کاملا در مه پوشیده شده اند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

و عمده صنایع دستی ماسوله

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ماسوله ، روستایی در انتهای یک راه کوهستانی . روستایی در شیب کوه که حیاط هر خانه سقف خانه دیگر است ( گرچه در ایران چنین روستاهایی بسیار است ولی ماسوله به این جهت هم معروفیت دارد )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مردمان بسیاری برای دیدن روستا می روند و به همین جهت تابستانها و مخصوصا ایام تعطیل روستا بسیار شلوغ میشود و معلوم است که امکانات برای آن همه بازدید کننده نیست . کمبود رستوران و مخصوصا سرویس بهداشتی مناسب کاملا مشهود است . خیلی ها به اجاره اتاق برای ماندن مسافر روی آورده اند . سال گذشته ۱۲ ، ۱۵، و حتی شب جمعه ها تا ۲۰ و ۲۵ هزار تومان قیمت اتاق کرایه ای بود . اتاقهایی با امکانات آشپزخانه کوچک و سرویس بهداشتی و حمام و مسافران بسیاری که شب را می مانند . ماسوله بازاری هم دارد که پر شده است از اجناس ساخت شهر و مخصوصا چینی و کمتر صنایع دستی واقعی در آن دیده می شود .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

این روزها ، گلدانهای کنار پنچره ها هم پلاستیکی شده اند وکمتر گلدان سفالی دیده می شود ، نمی دانم شاید زیباترند و البته اقتصادی تر .