طبقه همکف موزه مربوط میشود به آثار پیش از اسلام که به ترتیب از دوره پارینه سنگی و تمدنهای پیش از ورود آریای ها تا مادها و هخامنشی ها و سلوکی ها ، اشکانیان و ساسانیان  در قفسه های مختلف قرار گرفته اند .

به علت محدود بودن فضای نمایشی موزه و حجم بسیار زیاد آثار ، گاه بعضی آثار بصورت چرخشی به نمایش گذاشته میشوند و اینگونه است که ممکن است در بازدید های مختلف ، فرد بتواند اشیاء متنوعی را ببیند و این خود یکی از دلایلی است که موزه ایران باستان را هر از چندی باید دید .

اثار به نمایش درامده هم بسیار متنوع هستند . از سنگ مادر و ابزار های سنگی دوران پارینه سنگی تا انواع مجسمه ها و ظروف سفالی مربوط به پیش از ورود آریایی ها و انواع ابزارهای فلزی و حتی قطعاتی از تخت جمشید .

قدیمی ترین شیء سفالی موجود در موزه ، مجسمه کوچک ونوس سراب نام دارد با قدمتی حدود هشت هزار سال و شهرت جهانی که در کتب معتبر از آن نام برده شده و تصویرش آمده

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ودیگر ظرفی سفالی با نقش خاصی از بز ، متعلق به 5 هزار سال پیش از شوش .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اشیایی که هرکدام انسان را کاملا بهت زده می کنند و اسرار آمیز به نظر می رسند .

و اما قدیمی ترین شیء که در موزه به نمایش در آمده تکه سنگی سرخ است  ، ازدرست افزارهای سنگی و سنگ های مادر، که بوسیله آن ابزار های سنگی مثل تیغه ها را می ساختند .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 حدث بزنید قدمت آنرا ؟

10 هزار سال ؟ 15 هزار سال ؟ 30 هزار سال ؟

50 ؟ 100؟ 400 ؟

سنگ که از بستر رودخانه کش افرود خراسان بدست آمده و مجموعه آثار بدست آمده از آن منطقه متعلق به حدود 800 هزار سال پیش است .

800 هزار سال پیش . میتوانید در ذهن خود تصور کنید ؟ برای من که خیلی سخت است .

به عبارت دیگر باید قبول کنیم که انسانهایی بصورت اولیه ، 800 هزار سال پیش از این ( 300 هزار سال پیش از کشف آتش ) در منطقه خراسان فعلی ، زندگی می کرده اند !!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چندی پیش بواسطه کلاس و درس موزه داری این ترم ، به همراه استاد و بعضی از همکلاسی ها به دیدن موزه ملی ایران (ایران باستان - موزه مادر ) رفتیم . این برای چندمین بار بود که از موزه دیدن می کردم ولی این بار بواسطه اطلاعاتی که در طول ترم از سر کلاس کسب کرده بودم و البته توضیخات استاد و راهنمای موزه بازدید رنگ دیگری داشت .

در ابتدا برای آشنایی بیشتر قسمتهایی از جزوه این ترم موزه داری را می نویسم تا توضیح کلی در مورد تاریخچه موزه باشد .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در سال 1900 میلادی بین دولت ایران و فرانسه قرار دادی بسته شد که به موجب آن انحصار کاووش در تمام نقاط ایران به دولت فرانسه واگذارشد . 30 سال بعد به دلیل انکه این قرار داد بطور کامل به نفع دولت فرانسه بسته شده بود ، لغو گردید و قرارداد جدیدی بین ایران و فرانسه منعقد شد . به موجب این قرار داد جدید 10 شی نفیسی که از کاووشها بدست می آمد به ایران تعلق داشت و کلیه آثار معماری نیز در مالکیت ایران باقی می ماند و سایر اشیاء بدست آمده بطور مساوی بین ایران و فرانسه تقسیم می شد . انعقاد این قرار داد باعث شد که ساخت محلی برای نگهداری این اشیاء ضرورت پیدا کند . از این رو آندره گدار معمار فرانسوی موظف شد که مکانی را برای ایجاد موزه تعیین کند . این معمار فرانسوی پس از مطالعات لازم ، نبش خیابان 30 تیر فعلی را به عنوان مکان موزه انتخاب کرد و طرح آن را کشید و توسط حاج عباس قلی معمار باشی موزه ایران باستان ساخته شد. سردر ورودی موزه به تقلید از کاخ کسری با آجر مرمر وبه همان سبک طراحی و شاخته شده است . موزه در سال 1315 افتتاح شد و در سال 1316 رسما آغاز به کار کرد .

آثار به نمایش گذاشته شده در موزه بصورت تقدم و تاخر تاریخی  است . به عبارت دیگر در این موزه آثار پارینه سنگی ، آثار بدست آمده از محوطه های باستانی ، آثار ایلام ، مفرغ های لارستان ، آثار ماد ، هخامنشی ، سلوکی ، اشکانی و ساسانی و به ترتیب زمان در معرض دید قرار گرفته اند .

این موزه که به عنوان موزه مادر شناحته می شود ، جزء غنی ترین موزه های خاورمیانه است .

 

یکی از نقاط دیدنی شهر ، پارک پرندگان است، فضایی بزرگ که با تور محسور شده و پرندگان بعضی آزاد و بعضی کونه ها هم مثل عقاب ها در قفس هایی نگهداری می شوند . این پارک تقریبا یک باغ وحش مخصوص پرندگان است با محیطی کاملا طبیعی و زیبا .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بازدید از این مکان تقریبا می تواند یک نیمه روز را پر کند . فضایی باری استراحت و رستوران هم در خود پارک در نظر گرفته شده است .