این تصویر یکی از نخل های روستای ابیانه است . شکل جلوی نخل شبیه درخت سرو است .

و اینهم تصویر نخلی که در صحن امامزاده مشهد اردهال قرار دارد است .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

همان تصویر قبلی ، تنها از کنار . البته اندازه این نخلها نسبتا کوچک است . نخلهایی که در یزد و برخی شهرهای دیگر گردانه میشوند گاه بسیار بزرگ هستند ولی شکل کلی آنها یکی است . نکته دیگر آنکه این نخلها بدون تزئین هستند که هنگام مراسم تزئین می شوند .

به هر صورت همانگونه که در تصاویر دیده میشوند شکل ظاهری جلو و پشت نخل ها شبیه درخت سرو است که خود نمادی معروف و مشخص می باشد .

بیماری ، تاخیری نسبتا طولانی در نوشتن و بروز کردن وبلاگ ایجاد کرد که شکر خدا بر طرف شد .

این ترم درس مردم نگاری با دکتر کشمیری دارم . برای کار عملی ، قرار بر آن شد که موضوعی را به اختیار

انتخاب کرده و بصورت یک گزارش علمی با رعایت نکات ( مقدمه ، بدنه کار ، نتیجه گیری ) بنویسیم .

من بررسی شکل نخل در مراسم نخل گردانی شهر های مرکزی ایران در روز عاشورا و سمبل شناسی  و نماد شناسی آنرا انتخاب کرده ام . به بیان دیگر اینکه آیا شکل نخل و برگزاری این مراسم مربوط به باورهای مذهبی شیعی و روز عاشورا حسینی میشود و یا آنکه نخل و این مراسم ریشه در باورهایی دیگر داشته و حال بصورت بحث تجدد امثال مطرح است .

سعی خواهم کرد در اولین فرصت گزارش خیلی کوتاهی از این کار عملی را هم در وبلاگ ارائه دهم .

ترم پیش ، استاد درس نماد و نشانه ، اشاره ای داشت به مقایسه باور جهنم نزد نژادهای سامی و آریایی . به گفته استاد ، سامی ها ، جهنم را آتشین میدانند و آتش و گرما را بالاترین عذابها و تشنگی را و جایگاه جهنم در آسمان است . اما جهنم در میان آریایی ها جایگاهی سردو تاریک در عمق زمین است و بر تاریکی و سرمای آن تاکید دارند .

حال اگر به جایگاه استقرار این اقوام توجه کنیم ، شاید جالب باشد . اقوام سامی در بین النهرین و عراق و سوریه و عربستان و شمال آفریقا (خاورمیانه کنونی ) میزیستند که همیشه بسیار گرم و خشک بوده و آریایی ها از سیبری که بسیار سرد و تاریک بوده کوچ کرده اند .